Door: Joanne Wienen
Lisa Schurman reisde met kat Moon en hond Blue een jaar door Europa in haar camper.
Lisa (33): ‘Zestien jaar lang heb ik als dierenverzorger en -trainer in dierentuinen gewerkt. Ik woonde in een klein huisje, omringd door mijn drie katten, hond en pony. Dit was het leven waar ik van jongs af aan van gedroomd had. Maar naarmate ik ouder werd, begon mijn droom steeds meer als een gevangenis te voelen. Dierenverzorger zijn is fantastisch, maar het verdient niet supergoed. Financieel kon ik het eigenlijk maar net rondbreien en tegen vakanties en uitjes zei ik jarenlang nee omdat al mijn geld naar de hypotheek ging. Ik besloot dat ik minder geleefd wilde worden en meer wilde leven. Dus verkocht ik mijn huis, kocht ik een camper en ben ik op reis gegaan. Het liefst had ik al mijn dieren meegenomen, maar hun welzijn staat natuurlijk voorop. Een pony in een camper kan niet, en bij twee van mijn katten had ik het idee dat zij niet aan het leven onderweg zouden kunnen wennen. De één was wat nerveus en de ander een echte buitenkat. Voor hen heb ik een ander goed thuis gevonden. Mijn hond Blue is een heel makkelijk beestje, blij wanneer ze maar bij mij is. En Moon is een echte knuffelkat, heel nieuwsgierig en niet zo snel onder de indruk van dingen. Mijn camper heb ik ingericht op mijn dieren. Op de plek van de bijrijdersstoel stond Blues bench, waar ze zich kon terugtrekken en veilig zat tijdens de ritten, en de kattenbak stond achter een luikje onder mijn bed. Voor de reis heb ik Moon langzaam laten wennen aan de camper. Ik had goede hoop dat het daarom goed zou gaan. Maar dat ze het zó ontzettend leuk zou vinden, had ik nooit verwacht. Wanneer Blue en ik op pad gingen, rende ze als vanzelf achter ons aan. Tijdens lange wandelingen liet ik haar kiezen: wil je aan het tuigje of in de rugzak? Ze vond allebei prima, en keek nieuwsgierig om zich heen als we onderweg waren. Natuurlijk waren er dingen die extra aandacht vroegen. Bij warm weer moest ik zorgen dat de camper koel bleef, en een lange hike maken mét overnachting ging niet zomaar. Ook is het veel geregel om alle vaccinaties en reispapieren voor de dieren in orde te maken. Maar wat ik ervoor terugkreeg, maakte het alles waard. Zeker in de eerste maanden van mijn reis ben ik echt op zoek gegaan naar het alleen-op-de-wereld-gevoel. We hebben wildgekampeerd in Noorwegen en Zweden en reden daarna dwars door de Baltische staten, waar bijna niemand Engels spreekt en weinig andere kampeerders zijn. Dan was het zo fijn dat mijn beestjes bij me waren. Ze gaven me iets om tegenaan te praten, brachten ritme in mijn dag en eigenlijk ook wel avontuur. Vanwege Moons pluizige pootjes zou de hele camper vol liggen met korrels. Daarom gebruikte ik een specifieke kattenbakkorrel. Ga die maar eens zoeken in Polen. Ik ben op plekken geweest waar ik anders nooit zou komen. Inmiddels ben ik een maandje terug in Nederland. Ik heb nog geen vaste verblijfplaats, dus zit voorlopig nog in de camper. Eigenlijk bevalt dat prima. Ik heb geleerd met minder te leven, en ik doe Moon en Blue er ook een plezier mee. Als ze los rondlopen en ergens van schrikken, weten ze allebei niet hoe snel ze weer richting de camper moeten rennen. Dit is ons veilige thuis geworden.’
Benieuwd hoe andere baasjes dat doen met hun huisdieren? Je leest het nu in &C's Zomerboek.
:quality(85))
:quality(85))
:quality(85))
:quality(85))
:quality(85))
:quality(85))


